Achter het gordijn

Het is een winterse donkere en gure avond, ik ga snel een lokale kroeg in om te schuilen. Ik doe het zwarte vieze gordijn voor de ingang opzij en neem de kroeg in me op. Het is een kroeg waarbij het lijkt dat het rookverbod nog maar vorige jaar is ingegaan, het is hier muffig en riekt naar bier. Ik zie een oude dikke man bij de bar zitten en het lijkt erop dat deze man inmiddels aan zijn barstoel zit vastgeroest. Ik neem maar een plekje bij een tafel in de hoek bij de ingang, dit om het overzicht te bewaren.

Zelfs de tafel lijkt op een kroegtafel van de begin jaren 2000, lelijk bruin, goedkope bierfiltjes, het plakkerige tafelblad, en een nep bloemetje dat lijkt alsof er jaren niks mee gedaan is, het mist alleen een glazen asbak. Ik ga zitten en probeer te kalmeren, de afgelopen uren waren zwaar, mijn rug en benen doen nog steeds zeer en merk opeens op dat mijn shirt onder het bloed zit, shit, met trillende handen probeer ik het bloed snel te verbergen onder mijn colbert, hopelijk heeft niemand het gezien. Ik kijk om me heen om de schade in te calculeren. In de hoek zitten twee jongeren te brallen en lijken allebei dronken, de een gekleed in een te grote rugbyshirt met gemillimeterd haar. De ander met een hoody met een plaatje erop wat ik niet herken, vast een populaire band. Ze letten in ieder geval niet op mij, net als de dikke man aan de bar, die vooralsnog stoïcijns voor zich uit staart.

Ik draai mijn hoofd, en kijk recht in de ogen van een meisje, ik gok rond de 14, die met haar moeder aan een van de tafeltjes zit. Het meisje heeft fel blauwe ogen en draait haar gezicht niet weg, het voelt alsof ze direct mijn ziel in staart. Alsof al mijn geheimen door dit meisje met een onzichtbare hand uit mijn onbewuste getrokken wordt. Mijn twijfel slaat toe, heeft ze het bloed gezien, gaat ze reageren, of kijkt ze toevallig. Het maakt me ongemakkelijk, maar ik besluit te blijven zitten en op mijn telefoon het laatste nieuws te bekijken, zullen ze er al achter gekomen zijn? Na enkele minuten lokaal nieuws te zoeken kijk ik toch nogmaals richting de tafel van het meisje, haar blik lijkt niet te wijken, ik kies ervoor dit te negeren. Voordat ik de ober wenk voor een versnapering, kijk ik nog even goed of mijn colbert blijft zitten op de juiste plek, waarna ik een biertje bestel.

Op de achtergrond hoor ik zachtjes politie sirenes, gaat dit over mij? Het idee baart een hoop kopzorgen, en ik voel hoofdpijn opkomen nu de adrenaline langzaam wegzakt.

Enkele minuten passeren, komt iemand dat biertje nog brengen? Intussen kijk ik nogmaals naar links naar het meisje, ze heeft nog steeds haar fel blauwe ogen gericht en lijkt compleet gefixeerd op mij.

Plots land er een zachte warme hand op mijn rechter schouder, ik schrik en mijn hartslag schiet omhoog, het is de ober die mijn bier komt brengen. Ik knik geschrokken doch vriendelijk waarna ze me vreemd aankijkt en terug naar de bar loopt. Een slok bier komt goed van pas, en neem een flinke teug. Een rilling loopt langs mijn rug, het bier net als de kroeg is lauw en middelmatig, bah.

Nu ik langzaam begin bij te komen, zie ik dat het meisje van haar plek gaat en mijn kant op komt lopen. Ze loopt verrassend snel. Ik voel me nerveuzer worden, wat zou ze willen? Haar moeder draait op achtergrond haar gezicht mijn kant op en kijkt me streng aan. Terwijl het meisje mij aankijkt schuift ze een stoel en gaat erop zitten aan mijn tafel. Wat moet ik doen? Moet ik vluchten of het gesprek aan gaan? Wat kan ze eigenlijk weten, het enige wat ze gezien heeft is misschien wat bloed, dat kan van alles zijn, van een afstand kan het net zo goed modder zijn.

Ze kijkt me aandachtig aan voor ze haar mond open doet.

"Ik weet waarom u bloed op uw shirt heeft"

Mijn adem stokt een moment, hoe kan ze weten waarom ik bloed op mijn shirt heb. Dat lijkt me erg onwaarschijnlijk, en voor ik kan reageren zegt ze het volgende:

"Ik weet wat u heeft gedaan"

Ik besluit te reageren, ontkenning komt dat kinderlijk over, en ik ben benieuwd wat ze dan precies weet. De enige manier er achter te komen is te vragen.

"Vertel eens, wat denk je dat ik gedaan heb?"

Het meisje leunt bedachtzaam achterover terwijl ze me scherp aankijkt. Ze neemt haar tijd om te reageren en zegt:

"Je staat overal op het nieuws, je shirt is bebloed en terwijl ik je bezig heb gehouden heeft mijn moeder de politie gebeld."

Mijn adrenaline giert door mijn lichaam, opeens zijn de politie sirenes een stuk scherper te horen dan ik eerder had opgemerkt. Het valt me opeens op dat de hele kroeg naar mij kijkt, shit, ik ben erbij, hoe kan dit gebeuren. Ik spring op van de tafel en gooi per ongeluk het resterende bier om en ren langs het zwarte doek naar buiten om te vluchten.

Eenmaal buiten worden mijn ogen verblind door de felle lampen die de politie schijnt op de kroeg, ik zie overal de zwaailichten aan staan. En voor ik het weet duwt de politie me in een flits op de grond en plaatst mij in de houdgreep.

Het is over.